ใช้เป็นสารตั้งต้นหลักในการสังเคราะห์สารประกอบเภสัชภัณฑ์ โดยเฉพาะในการพัฒนาโมเลกุลชีวภาพที่มีระบบวงแหวนจำกัด โครงสร้างหลังไซโคลโพรเพนที่แข็งช่วยเพิ่มความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและมีอิทธิพลต่อสเตอรีโอเคมีในยาตัวสมัครรับเลือก นิยมใช้ในเคมียารักษาโรคสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) โดยเฉพาะในการเพิ่มประสิทธิภาพและความเลือกเฉพาะของตัวแทนระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) ยังใช้ในงานวิจัยเกษตรเคมีสำหรับการออกแบบยาฆ่าแมลงใหม่ที่มีโปรไฟล์สิ่งแวดล้อมที่ดีขึ้น