ใช้ในการสังเคราะห์เปปไทด์และโปรตีนที่ฟลูออรีนเพื่อเพิ่มความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและการดูดซึมทางชีวภาพ นิยมใช้ในเคมีทางการแพทย์เพื่อพัฒนายับยั้งเอนไซม์และลิแกนด์รับเซอร์ โดยเฉพาะในการศึกษาการโต้ตอบระหว่างโปรตีน-โปรตีน หมู่ไตรฟลูโอโรมิทิลช่วยเพิ่ม lipophilicity และความสัมพันธ์ในการจับ (binding affinity) ทำให้มีคุณค่าในการออกแบบยาและการปรับปรุงเภสัชจลนศาสตร์ นอกจากนี้ยังใช้เป็นกรดอะมิโนที่ติดฉลากในสเปกโทรสโกปี NMR และ mass spectrometry เพื่อติดตามเส้นทางเมแทบอลิซึมและศึกษาการพับตัวของโปรตีน ใช้ในงานสังเคราะห์สารชีวโมเลกุล โดยเฉพาะในการศึกษาโครงสร้างและหน้าที่ของโปรตีน เนื่องจากหมู่ไตรฟลูโอมีทิลช่วยเพิ่มความเสถียรและสามารถใช้ติดตามการกระจายตัวของโมเลกุลในระบบชีวภาพได้ นิยมใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีและเภสัชวิทยาเพื่อพัฒนายาที่มีความจำเพาะสูง โดยเฉพาะยารักษาโรคเรื้อรัง เช่น มะเร็ง และโรคทางระบบประสาท